Rozważania Poza Czasem

Ciepłą, sierpniową nocą, oglądając niebo, wspominałyśmy z Duszą młodość i tęsknotę do gwiazd. 

To już jest widać wyraźnie: Dusza nie odpuści, aż nie stanę się dokładnie taką, jaką ona chce mnie widzieć. Jaką chce mnie (u)kształtować.

Dzisiejszy dzień był zupełnie szalony.

Lubiłam w przeszłości przesiadywać na progu domu. Dziś także lubię. Bardzo. Jest w tym uczucie na pograniczu światów, jest ciche lecz silne jak stal wrażenie dotykania podszewki życia. Próg. Granica pomiędzy prywatną przestrzenią domu i tym, co na zewnątrz. Tym co w tobie i poza tobą. Granica lub przejście... Dlaczego by tego nie połączyć dla pełni życia w harmonii TU?

Dni piękne i błogie. Dni dobre, pełne słońca, co nie znaczy, że pozbawione życiowego balastu. Plus i minus w parze. Unia.

Pobyt Duszy na Ziemi, jej bliskość, to okazja do kolejnych rozmyślań i przypatrywania się regułom ziemskiego doświadczania. Dotyczą one nas wszystkich, bez wyjątku, czy się z nimi zgadzamy, czy nie.

Spotykam ludzi, u których widzę wielką tęsknotę serca. Ludzie ci czują się nieszczęśliwi. I jeśli tylko pozwolą sobie na szczerość, opowiadają o wewnętrznej pustce, której nie mogą zapełnić.

Dobro i zło, prawo i lewo, światło i cień, góra i dół, to dwie opcje rzeczywistości. Jest jeszcze trzecia: stan pomiędzy. Dziś o wewnętrznej wolności, czyli pomiędzy nocą, a dniem doświadczenia.

Miłość jest potężną, prastarą siłą. Ma moc sięgać głęboko w doliny doświadczeniowe.

Dziś z wielką wdzięcznością i niemałym wzruszeniem wspominam Tę, która wcielona tu w ciało, w istotę, nazwaną Chrystusem, przyniosła światu Ścieżkę Miłości, Ścieżkę Serca.

Wpis został opublikowany w magazynie Nowa Ziemia. 

Wolność, radość, miłość, światło to naturalny stan każdej Duszy. Wszystko inne jest doświadczeniem.